เดินไปตามทางวงโคจร (ชีวิตนักศึกษาหน้ามัน)

ไม่น่าเชื่อว่าจะเหนื่อยได้ขนาดนี้ บางทีอาจจะถึงเวลาในการจัดการเวลาแล้ว ทุกวันนี้เหมือนจะเอาสิ่งเล็กสิ่งน้อยใส่ในกระป๋องที่เรียกว่าชีวิตมากไปแล้ว เดี๋ยวมันจะไม่มีที่ให้กับสิ่งสำคัญ ๆ ชิ้นใหญ่ ๆ อยู่ในกระป๋องใบนี้

สิ่งสำคัญที่ว่าก็คือการศึกษา ส่วนเจ้าสิ่งเล็กสิ่งน้อยนั้นก็คือเวลาในการทำงาน ที่ดูเหมือนจะกินเวลาไป 1/3ของเวลาในหนึ่งวัน หรือว่าตอนนี้เรากำลังทำในสิ่งที่ผิดอยู่รึเปล่า ที่เราต้องทำจริง ๆ คือตั้งใจอ่านหนังสือไม่ใช่ตั้งใจหาเงิน ตอนนี้คือเวลาแห่งการศึกษา

ชักสับสนกับชีวิตแล้ว หากเลือกได้อยากจะทำในสิ่งที่ชอบ แต่สิ่งที่ชอบถ้าหากจะทำก็ต้องใช้เงิน สุดท้ายก็ยังหนีประเด็นเดิม ๆ ไม่พ้น ถ้าหากขอพรได้หนึ่งข้ออยากจะขอให้บนโลกนี้ไม่มีตัวกลางแลกเปลี่ยนที่เรียกว่าเงินเลย แต่ว่าขอแบบนี้มันทำให้หลายคนเดือดร้อน แบบนี้เปลี่ยนเป็นขอให้ผมหายไปจากโลกกลม ๆ ใบนี้แทนละกัน

ยิ่งช่วงนี้อยู่ในโหมด ไร้วิญญาณ หลังจากแก้วแตกพร้อมกันทีเดียว 8 ใบ ดูเหมือนอะไร ๆ ก็ไม่ดีไปเสียหมด จะเดินก็ชนไอนั่น ไอนี่ หยิบของเดี๋ยวก็ไปโดนไอนั่นหล่น สงสัยจะอยู่ในภาวะดวงตกแบบสุด ๆ แต่ถึงกระนั้นก็เถอะ คิดว่าตกสุด ๆ ยังไงถ้าไม่ซวยจนถึงกับตายเดี๋ยวมันก็ดีขึ้นมาเองแหละ