เดินไปตามทางวงโคจร (ชีวิตนักศึกษาหน้ามัน)

มีสตางค์นี่มันช่างดีเหลือเกิน
มีสตางค์จะทำอะไรก็เพลินจะตาย
ไม่ต้องดิ้นต้องรนจะนกจะไม้ จะเอาอะไรก็ชี้

เมื่อมีตังค์อะไร ๆ ก็ดีไปหมด จะขึ้นรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน เข้าร้านอาหารแพง ๆ หรือจะเอาตังค์ไปโปรยเล่น ก็ทำได้

*มีสตางค์ก็คงจะดีนะเออ
เพียงแต่คนอย่างเราน่ะมันไม่ค่อยจะมี
พยายามประคับประคอง สุดท้ายก็ได้(เหลือ)เท่านี้
แต่ฉันไม่เดือดร้อน
แม้ไม่มีมากมายอย่างใครซักที
แม้มีเท่านี้ แต่หัวใจมันก็ยินดี ทุกวัน

คนชนชั้นกลางระดับเรา เงินเป็นสิ่งหายาก มีแค่ไหนก็ใช้แค่นั้น ดีไม่ดีมีแค่ไหนแต่ต้องใช้ให้น้อยกว่านั้นอีก

**ชีวิตนี้ บางทีก็น้อยคิดไปทำไม
ชีวิตนี้ บางวันก็เยอะถือเป็นกำไร
ชีวตเราก็เท่านี้ ความสุขที่หัวใจต้องการ
สุดท้าย มันอยู่ไม่ไกล
ค้นลงไปข้างในจิตใจ ใครใครก็พบมัน

จะมีมากมีน้อยยังไงซะก็ยังดีกว่าไม่มี ความสุขบางทีอาจไม่ใช่เงินหรือวัตถุถ้าหากว่าความสุขคือวัตถุหรือเงินแล้วคงจะต้องดิ้นรนกันจนวันตาย แต่ถ้าหากว่าความสุขหมายถึงความสุขทางใจแล้วมันหาได้ไม่ไกล มันอยู่รอบ ๆ ตัวเรา สำหรับบางคนอาจจะเป็นบุคคล หรืออาจจะเป็นความรู้สึก หรืออะไรต่าง ๆ อีกมากมายที่ไม่ใช่เงิน หรือ วัตถุ

มีสตางค์นี่มันช่างดีแสนดี
มีสตางค์จะทำอะไรผู้คนจะมา
เจอกับใครต่อใครมากมายหลายตา
เหงานั้นคงไม่มี

มีเงินนับเป็นน้องมีทองนับเป็นพี่ ยังคงเป็นสำนวนที่ใช้ได้ดี หรือจะบอกว่า คนมีตังค์จะทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด มีเพื่อนเยอะเพราะมีเงินหากแต่ว่าเมื่อหมดเงินแล้วเพื่อนก็หมดตาม

สุดท้ายจะมีเงินหรือไม่มีเงินก็มีความสุขได้ถ้าหากว่าใจเราเป็นสุข ถ้าหากใจร้อนรนต้องการจะได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ มีความสุขเพียงแค่ได้ครอบครอง คงจะหาความสุขที่แท้จริงได้ยาก

edit @ 5 Jan 2008 01:52:54 by renkung