มาตรฐานชีวิตคนไทย

posted on 25 Jun 2007 03:11 by renkung  in Article

วันนี้เกิดนึกอะไรแปลกตอนคุยกับใครคนหนึ่ง ลองวางแผนชีวิตเล่น ๆ โดยเริ่มตั้งแต่เกิด จน ถึงปลดเกษียร

0-3 ปี (บางคนอาจจะ 4 ปี) ใช้เวลากับแม่อยู่ที่บ้าน

3-22 ปี ศึกษาในระดับต่าง ๆ

22-50 ทำงาน

ลองคิดเล่น ๆ ว่าสมมุติว่ามีลูก ถ้าหากว่าให้จบพอดีเราเกษียร ก็ต้องมีช่วง อายุ 24 ปี ซึ่งเป็นไปไม่ได้สำหรับบางคนเนื่องจากฐานยังไม่แน่นพอ

สำหรับอายุทำงานก็มีเวลาแค่ 27 ปี

บางคนทำงานทั้งชีวิต บ้านสักหลังยังไม่มี บางคนอาจจะสุดซวยถึงขนาดจบ ป.ตรี แต่ ต้องใช้วุฒิ ม.6 สมัครงาน

ขณะนี้จบมาสูงก็ใช่ว่าจะมีงานทำเสมอไป อัตราการตกงานในตอนนี้ก็เป็นหลักแสน ไม่รู้ว่าในรุ่นผมนี้จะสูงกว่านี้หรือไม่

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

มันก็จริงนะแต่เราก็ขอภาวนาให้มาตรฐานชีวิตคนไทยดีขึ้นกว่านี้ด้วย

#1 By pst_Rx15 on 2007-06-25 03:40

ยิ่งนานวันวันเข้า ประชากรก็ยิ่งเยอะ
การแข่งขันก็ยิ่งเยอะขึ้นไปอีก ต่างคนต่างดิ้นรน เพื่อให้อยู่ได้ในสังคม ปลาใหญ่กินปลาเล็ก คนโง่ก็กลายเป็นเหยื่อ
.
ยิ่งคิดยิ่งเศร้า กินเหล้าดีกว่า

#2 By JJ on 2007-06-25 07:01

เคยคิดเหมือนกันครับว่า

อยากให้ลูกเป็นวัยรุ่น ตอนเราอายุยังไม่ถึง 30

คงต้องมีลุกตั้งแต่ตอนอายุ 17

ตอนนี้ก็คงจะไม่ทันแล้ว... ถ้ามีลูกตอนอายุ 27 แบบนี้..

กว่ามันจะเรียนจบ คิดแล้วเหนื่อย


ปล. เศรษฐกิจมีขึ้นมีลง ปีหน้ามันอาจจะดีขึ้น เขาว่ากันว่า หุ้นเริ่มขึ้นแล้วนะ
เง้อ
แอบโดนตัวเองนิดหน่ยอ
ทำงานมาเป็นชาติแล้ว
ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย

#4 By อาเซ่อ A'zER on 2007-06-25 12:36

>>จึก
โดนใจอย่างแรงคะ
ได้แต่ปลงล่ะคะ

#5 By **giFt~keEw** on 2007-06-26 00:19

คนรู้จักเรานะ พี่น้องบ้านเค้าเรียนไม่ค่อยเก่ง แต่ได้งานทำที่ดีๆเพราะเส้นสายหมดเลย
เราว่าสมัยนี้ทุนทางสังคมทำให้ชีวิตคนเราโอกาสไม่เท่ากัน เพื่อนเราที่บ้านรวยมีธุรกิจของตัวเองไปแล้ว
เรายังเป็นพนักงานกินเงินเดือนอยู่เลย
ได้แต่ฝันว่าจะมีร้านเล็ก ๆสักอย่างเป็นของตัวเอง แล้วค่อยๆ เก็บเงินสร้างบ้านของตัวเองสักหลัง โดยที่ไม่ต้องผ่อนแบบหมดตัว
ส่วนเรื่องลูก เราว่าทุกวันนี้คนแต่งงานช้าลง เลยมีลูกตอนแก่เยอะ ช่องว่างระหว่างวัยก็แยะไปด้วย

#6 By akira-sama on 2007-06-26 00:55

มันขึ้นกับโอกาสนะ
บางที่มันก็อยู่กับจังหวะของชีวิต