เดินไปตามทางวงโคจร (ชีวิตนักศึกษาหน้ามัน)

ความดีคงเห็นยาก..แต่คนดียังคือสิ่งที่ต้องการในโลกนี้จริงๆ..บ้างครั้งผมก็รู้สึกแบบคุณ..แต่ยังไงคนดีก็ต้องพยายามกันคับ..

ถึง renkung
เห็นด้วยคนนึงครับ ถ้าเป็นสมัยก่อน
เวลาจะเรียนรู้อะไรจะมีสถาบันทางจิตใจ เช่น
วัด หรือ โบสถ์ มาคอยกำกับให้การเรียนรู้
ไม่ออกนอกลู่นอกทางไปมากนัก แต่ปัจจุบัน
ไม่ใช่อย่างนั้น ทำให้สังคมมุ่งเน้นที่วัตถุกันเกินไป
แต่ถ้ามองอีกมุมนึง ความดีของคนเรามันเป็นอะไร
ที่วัดกันยาก ไม่เหมือนความเก่งที่มันมีมาตรฐานมากำหนด
ทำให้สามารถที่จะวดค่ากันได้ง่ายกว่า ถ้ากลับกันใน
มุมของเจ้าของกิจการที่จะเลือกลูกน้อง กว่าจะวัดหา
ค่าของความดีกันได้ว่าใครดีกว่าใครกันแน่ คงต้อง
ใช้เวลากับสถานการณ์มาพิสูจน์ พวกเค้าคงรอกัน
ไม่ไหวจริง ๆ นั้นแหละ ถึงใช้มาตรฐานความเก่ง
มาเป็นตัววัดคนเข้าทำงานแทนกระมังครับ

...

คนเก่งบางคน ใจแคบเห็นแก่ตัว
งานบางแห่ง ที่ไม่ต้องการน้ำใจ ต้องการแต่ผลงาน ก็จะเป็นแหล่งคนเก่ง
แต่เชื่อเถอะ ในทุกวงการ
คนเก่งแล้วดีด้วย อยู่ได้นานกว่า
สำหรับคนไม่เก่ง แต่มีมานะ อดทน ตั้งใจ
วันข้างหน้า เค้าอาจไม่เก่งเท่าคนเก่ง
แต่เค้าก็สามารถอยู่ร่วมกับคนที่เก่งกว่าได้ดี
แล้วบางคน ก็ชอบสนับสนุนคนประเภทหลังมากกว่า

แต่คนดีก็ยังเป็นที่ต้องการของสังคม แม้ว่าทุกวันนี้คนดีจะหายากเต็มที ยังไงก็สนับสนุนให้ทำดีกัน

สมัยนี้อะไรๆก็ทุนนิยม เพราะงั้นการได้คนเก่งมาทำงาน เพื่อได้งานที่สร้างผลกำไรมากกว่าการจ้างคนธรรดาทำงาน จึงเป็นอะไรที่สมเหตุสมผลอ่ะนะ...เงินเท่านั้นเสกสรรค์ให้เราได้สบาย ผู้คนเป็นใหญ่ได้ด้วยเงิน - เงิน- เงิน-เงิน -ผู้คนบูชามีเงินล้นฟ้าอุราป่วนปั่น เราเฮง เรารวย คราวซวยบากบั่น ต่างกัดฟันหาเงินกันไป คนชอบเราก็เพราะเงิน (เงินนั้นคือสื่อสายใย)เหล็กที่แข็งเราง้างด้วยเงินอ่อนทันใด ร้อนเงินกว่าร้อนใจ .....อ่ะนะ ส่วนคนดีๆมีอุดมการณ์ ยึดหลักเศรษฐกินพอเพียงกันซะเป็นส่วนใหญ่ ตามรอยพ่อหลวงของคนไทย ถ้าคุณสนใจมาลองดูไหมล่ะคับ ทำไร่ทำสวนไม่รวยแต่ก็ไม่อด ที่สำคัญ ได้อยู่ในสังคมเล็กๆ บ้านไร่ชายป่า มีอะไรก็แบ่งปันกัน คนดีมีน้ำใจ ไม่เห็นแก่ตัวหาได้ไม่ยากคับสำหรับสังคมพอเพียงแบบนี้ ที่สำคัญไม่ต้องกลัวว่าเมเนเจอร์จะรักไหม? บริษัทได้กำไรอ่ะป่าว ต้องปรับลด-ย้ายตำแหน่งไหม?ต้องทำโอทีกี่ชม.ถึงพอจ่ายค่าบัตรเครดิต?+++555+++++สำหรับคนกรุง ใครเบื่อการแข่งขัน ก็ลองมาใช้ชีวิตพอเพียงดูก็ได้นะคับ ....ผมจะได้มีเพื่อนกลับชนบทไงคับ